La página de facebook del "despacho" tiene casi 600 seguidores. De ellos, la mitad aproximadamente son amigos, conocidos, saludados, clientes, alumnos, etc. Es decir sé más o menos quienes son. Y si han llegado a esa página es porque su existencia la han conocido a través de mí directamente, ya sea por el facebook personal, el twitter, el blog, etc, o en el caso de mis alumnos además porque les haya hablado de ella en clase y muchas veces nos haya servido de plataforma para hacerles llegar alguna sentencia o noticia de interés.
El resto, los otros 300 se han agregado a la página gracias a los anuncios de facebook. Como ya sabéis, en facebook puedes contratar publicidad, y por eso en los laterales podéis encontrar anuncios, a los que si haceis caso (clickando, dándole al me gusta, etc) facebook le cobra X euros al anunciante.
En mi caso, quise probar qué resultado daba como estrategia de márketing y contraté un anuncio por el mínimo de los mínimos que me dejaba facebook hacerlo, es decir, algo así como 0,01 céntimos de euro por cada click o un límite parecido y además bien atado todo con un límite diario de gasto de 1 euro, por si acaso (estoy hablando de memoria).
Contratado el anuncio, era evidente que funcionaba. El número de seguidores durante unas semanas no paraba de subir y subir. Y facebook, obviamente no me paraba de cobrar y cobrar. Aunque como había sido tan prudente el importe era mínimo. Asumible. Casi insignificante.
Aunque desconfiada como soy, desde el momento cero tuve mis dudas sobre si realmente detrás de esos "seguidores" había personas reales. No digo que no las haya, que me consta que sí porque algún mensaje dejan - a eso iré luego- digo que simplemente pensé "y si facebook tiene unos perfiles creados para hacer con ellos los que más les convenga a efectos económicos...". Es decir, si por cada seguidor que se me agrega ellos me cobran, cómo puedo yo saber que no son seguidores falsos que ellos crean para agregarse a las páginas de empresa y así cobrar?. Y así, también, ofrecer un supuesto prestigio a sus anunciantes, no por mis casi 600 seguidores, pero sí en esas empresas que tienen 10.000 seguidores o 100.000 y todos pensamos wawww...
Aunque desconfiada como soy, desde el momento cero tuve mis dudas sobre si realmente detrás de esos "seguidores" había personas reales. No digo que no las haya, que me consta que sí porque algún mensaje dejan - a eso iré luego- digo que simplemente pensé "y si facebook tiene unos perfiles creados para hacer con ellos los que más les convenga a efectos económicos...". Es decir, si por cada seguidor que se me agrega ellos me cobran, cómo puedo yo saber que no son seguidores falsos que ellos crean para agregarse a las páginas de empresa y así cobrar?. Y así, también, ofrecer un supuesto prestigio a sus anunciantes, no por mis casi 600 seguidores, pero sí en esas empresas que tienen 10.000 seguidores o 100.000 y todos pensamos wawww...
Sigo, que empiezo a dispersarme (muy típico en mis posts de madrugada...). El caso es que estando yo en mis minis vacaciones recibo un correo del Sr. Facebook en el que el muy gracioso me dice (en inglés, por cierto, idioma que conozco pero no domino) que en relación al anuncio que tengo contratado con ellos han recibido mi petición de cambio de límite de gasto diario, que pasaba a ser de 1.400 euros diarios y que en 24 horas se haría efectivo el cambio.
¿¿¿¿????
Imaginaos la cara de quien escribe al leer el e-mail. Suerte que llevaba el portátil y tan pronto como fue posible lo que hice fue cancelar el anuncio que tenía contratado con ellos, porque efectivamente habían cambiado el límite de gasto a 1.400 euros y por cierto sin posibilidad de modificarlo.
No quiero ni pensar, qué hubiera pasado si no llego a ver ese correo (algo que podría ser probable teniendo en cuenta que lo enviaron en agosto los muy pillos) que 1.400 diarios de gasto es mucho dinero. Muchísimo.Para mí que soy una humilde autónoma pero también para cualquier empresa por grande que sea. E intentar contactar con ellos para pedir explicaciones me parece misión imposible.
Qué más sorpresas podría tener. Sólo una que podría corroborar mis sospechas. Pues que desde ese día el número de seguidores no es que no suba, sino que baja. Algo que no me había pasado nunca desde que tengo la página. Un castigo de facebook por retirar el anuncio? Me enviarán un correo (en inglés, claro) diciéndome "uy fijate desde que quitaste el anuncio pierdes seguidores...." Eso, el hecho de que el número de seguidores los manejen a su antojo, de confirmarse, corroboraría mi teoría de los falsos seguidores. Pero como digo, no puedo demostrar nada, solo son mis pensamientos.
No es algo que me preocupe. Realmente hace ilusión cuando ves que pasas de 100 a 200 y de 200 a 300 y que la cifra sube. A todos nos gusta llegar a la máxima gente posible (en mi caso hablo del ámbito profesional, porque el facebook personal lo prefiero limitado a quien realmente me apetece compartir parte de mi intimidad) pero yo no tengo el facebook o el twitter para alcanzar seguidores o amigos, sino porque me gusta compartir noticias de mi ámbito que para mí son interesantes por si a alguien más le pueden interesar o servir. Y si de casi 600 me quedo otra vez en mis 300 pues que así sea, ya me estará bien.
He estado mirando páginas y páginas y os animo a que os fijeis a partir de ahora. Mirad, una página como la de acampadabcn con más de 70.000 seguidores, fijaos el número de comentarios, me gusta y demás que hay. Esa es un página REAL. No hay publicidad de por medio, no es una empresa. La gente que hay detrás existe.
Ahora fijaos la de cualquier empresa que pueda tener 1000 o 10.000 seguidores o los que sea, cuánta gente en realidad comenta algo? Cuántos de esos seguidores son reales? Qué mérito tiene si se tienen miles y miles de seguidores conseguidos por haberle pagado miles de euros al Sr. Facebook?
No hay interacción real alguna. Entonces qué sentido tienen las redes sociales?
Y ahora ya entro en otro tema. El de la decepción, especialmente con facebook que nos maneja a su antojo y no hay día en el que no vea prácticas que me parecen poco lícitas e incluso denunciables. Y harta por la presión - a nivel profesional- de tener que estar en todas partes (quien se acuerda ya de quora? por no hablar de la red fantasma de google + ). No hay tiempo material para dedicarle a todas las redes. Y dudo que nos haga mejores profesionales o nos reporte beneficios o nos dé más prestigio. El negocio no lo haces tú, el negocio lo hacen ellos. Por más que en todos los cursos a los que he ido que hablaban de ello, nos insistan en la importancia de estar ahí, de ser visibles. Y si para estar hay que contratar a alguien que escriba por ti (y lo siento por mis amigos que se dedican a ello) pues ya estamos en lo de siempre, ya es simplemente publicidad para ricos.
Acabo con una frase que leí en un tweet hace poco (no recuerdo de quien, lo siento), era algo así como "no seré yo quien levante la liebre, pero ¿os habéis fijado que en todas las redes sociales estamos los mismos?". Sí, quizás no viene a cuento pero me hizo gracia...porque aún y estar en todas partes, con quienes realmente interactúas es con los de siempre... Bien, eso lo dejo para otro post....

5 comentaris:
buuufff...
vés amb compte doncs!
Jo també tinc una pàgina, mínima, amb encara no 200 seguidors. Un cop vaig provar el tema de la publi, però amb un límit de despesa que et faria riure; simplement volia provar-ho. Després de llegir la teva experiència... una y no más, Santo Tomás!
Potser és qüestió d'aprofitar el que les xarxes socials ens ofereixen... gratis. Si del que es tracta és de ser-hi, siguem-hi a cost zero :)
M'has deixat flipant... ni m'ho havia plantejat mai aquest tipus de "creixement fictici" de seguidors per a ingressar més diners... és que sóc benpensat de mena.
Ho trobo molt indignant.
Ja fa temps que m'estic plantejant deixar el facebook. Ja no m'aporta res i cada X temps sempre salten problemes de privacitat, històries com les que expliques etc etc.
Un petó!
Jo no crec que google+sigui cap xarxa fantasma, es mes quan tincgui prous aplicacions compatibles marxaré de FB a G+ :)
Con estas cosas hay que estar siempre alerta, o al menos saber dónde nos metemos: el facebook, o google o demás, es un poco "mi juego, mis reglas". Te ofrecen algo que te atrae, pero pueden jugar contigo o ir cambiando las condiciones a su antojo. Un día con calma ya contaré un caso que a un conocido le pasó con Google y las visitas a su página.
Eso sí, me parece muy fuerte eso de cambiarte el límite diario de golpe a 1400 euros!
Publica un comentari